İzmir'e

ayın ışığı dalgalanıyorken denizde

kayalıklara gizlenmiş ne kadar sevda varsa

çıkmış suyun üstüne

rüzgar aynı rüzgar/deniz aynı

bir ben başka

bir de takvim başka

erik çiçekleri konacaktı saçlarıma

avuçlarıma sevda

yüzümü İzmir'e sürüp

anıların küllerinden yaratmalıydım umudu

aşkın izini bulmalıydım imbatlarında

'yaprak bir kez düşmüşse dalından

sevinir mi toprak'

tahminim

yakında kesilir biletim

ne bir şiir koyup cebime

ne de bir elveda bırakıp geriye/ giderim

(maviyi kucaklayan martı olabilseydim)

04/03/2008