İzninizle

öyle bir derin sancıdır ki

yüreğimden süzülen,

zamanı yakaladığım yerden bıçaklar,

dünya denilen bu mesken.

ömürdür bana şimdi fazla gelen

bazen

ve bazen de bir infilakla parçalanır düşüncelerim,

dudaklarımda yelkovan kanarken.

şiirler öper hicranları

ve

kanar yarası hasretin.

aklım ve yapmak istediklerimi tamamlamayan şey ne?

ve nedir beni benden bu kadar bezdiren?

bilemiyorum....

ellerimde ölü çiçek tohumları,

ki ;

hiçbir zaman eskisi gibi olmayacak artık şiirlerim

ruhumun dehlizlerinde gün ve gece biterken

ve biterken tüm iç çekişmelerim,

bir istek doğar bedenimde.

toprak ve ateşin seviştiği,

çamurun tenimde tekrar ahenkle dans etmesi gibi.

bir yaradılıştır bu

sonsuzluğa kapıları aralayan.....

ey hayat

ey gözlerime resmini çizen sevgili

ayrılıkların koynunda büyüttüğüm korkularım

yargılanırken cesede benzer bedenimde,

fırtınalı bir gecede

öleceğimi biliyor değil mi gözlerin/iz?

kirpiklerime ağır geliyor nefes almak

gözlerim ölüme gebe

şimdi biraz çekilmem gerek,

izninizle..