Kabahatsiz Mevsimler

Kabahatsiz mevsimler ne dersen de

İpin ucu kaçmış nasılsa...

Boğazımda düğümlenen kelimelere inat

Ayrılığa dem vuruyor çaresiz gönlüm...

Bilmez ki daha nakaratı bitmedi dilimdeki şarkının

Eflatun gecenin koynunda salınacak kelimeler

Ve birde senden geçecek gönlüm...

Bil ki yaşamda suretin günahsız

Ve ellerinse ağlayan gidenin ardından

Yerleştiyse yüreğine bir kere acı

Ne sabaha eziyet et

Ne de geceye isyan

Bırak savrulsun gidenin ardından ahın ya da duan...

Bir serçenin yürek atışlarında gizli sevdam

Öylesi masum

Öylesi ürkek ve kırılgan...

Gönlüm geçti derelerinden bu gece yine

Dibine kadar hasret vardı bu şehirde

Ve gece sesleri avutmuyordu kalbimi

Huzur vermiyordu sessizlik

Uzağına düştüm düşeli...

Saklı bir sevdanın aleni tutulan yasıdır sana duyduğum özlem...

Kanayan bir umutsuzluğun ortasında

Cam kırığı bir sehere yaslarım sırtımı

Ve acının çıkmadığı candan

Ümit ederim hayalleri...

Şimdi sallanıyor beynimdeki aşk nağmeleri

Kalbimi taktım çek yırt esareti/n/mi...