Kabile Yaprakları Sana Doğru

Bir barbut atarlar felçli kollarıyla

parmakları yanmış

bir damla suya düşkün,

hayli yorgun nefessizlikten

Atına neşter vururken,

haydi haydi anlat lütfen

toprağın gücünü,

toprak sen kokar buralarda,

meyve bahçelerinde muziplikler,

acı çikolata ve içkiden başlarını kaldırdıklarında,

şimdi de diline dolanmış bağırmalar için

taze kara sakız tadında

bodur ağaçlara sığınıp sıcaktan korunurken

bitap düşmek kaçınılmaz,

biz bize yaşamı anlatmayız,

kendiliğinden oluşmalı uygarlıklar,

vefasızca yürürken çevresine bakınıp

görmezden gelirken eşitsizlikleri,

kağıt oyunlarında,

kapılan bel soğukluklarında,

yaşam anlatılmaz,

boğmaca mahlukluğumdan haberi yok kimsenin

hep iyimser yaşadım ıslak riskler altında

ışınlarla topa tutulurken boşa çıkmaya

bombeli taraflarını döndüm vücudumun,

vakumla çekilirken

gerisi boş söz,

direnişe fuzuli yaklaşımlardan

batıl itikatlardan çoğu

boynuz merkezli,

sarmalda

dili dönmüş

uzun şeritler halinde siyah

ateş dalgalarıyla yükseliyor

kitabın üzerindeki elin sahibi,

boşanmış insanların hayal dünyasından

lodosla geçiyorken sokaktan bozacılar

safderunluk infilak halinde tuzaklardan budanmış

taksim ediliyor heşerelere tunçlaşmış suretlerde

bugünden yarına çıkmak için yapılan duaları,

tanışırsınız bir gün,

çare yok

her fırsatta dile getirilir

zamanın yetmediği.