Kabir Çiçeği
güneşten sıcak yüzün sendelemiş
ölümlerle yarışmış gibi
bulutları siyah bir gökyüzü taşıyor
dünyaya dargın gözlerin
dağınık şarkılara benziyordu saçların
duydum demiri eriten acını
yangınlar söndüren gülüşlerin gitmiş
bir kabrin başında çarpışıp durmuş kalbin
gökyüzünden yere inmiş
eski günler yeni günler
kundaklara sarılı doğum ve ölümler ..
dudakları ısırtan acının içinde
bir kabir çiçeğiydi gözyaşların ..
hiçlik değil yokluk değil
özgürlüğe kaçıştır ölüm heyhat
mezarlara çarpan dualardır hayat
nasıl bir uçuruma düşmüş sevinçlerin
istanbul'a sığmaz yüreğin tedirgin
hayat ve ölüm çizgisinde çiçekleşir ebediyet
allah'ın emrine isyan etmez dilin
lügatlerin en güzel kelimesidir cennet
hüzünlü yüzün elbet acıyor
peşini bırakmayan ölüm resimleri
yokuşlar çıkartır ruhuna
fani dünyanın işleridir yorgunluk
oysa ölüm ebedi mutluluk ebedi mutluluk ..