Kabirde İlk Gece

Kabirde İlk Gece

Unutma ey insan, ölüm var mutlak,

Bir gün çağıracak o kapkara toprak,

Solacak bağında o yemyeşil yaprak,

Malın da mülkün de kalacak dışta,

Hesap başlayacak o ilk vuruşta.

O daracık kabre girdiğin zaman,

Sevdiklerim deyip durduğun an,

Yalnız kalacaksın, bitecek cihan,

Karanlık saracak dört bir yanını,

Korkular kaplar o tatlı canını.

Münkerle Nekir de gelip durunca,

O dehşetli suali sana sorunca,

"Rabbin kim?" diyerek hesap kurunca,

Dilin tutulursa neylersin o gün?

Amelsiz gidersen feryattır o gün.

Ne şan şöhret kalır, ne rütbe makam,

Yalan dünyadaki o sahte kelam,

Toprak altında başlar hep nizam,

Günahın yüküyle bükülür belin,

Cevap veremezse o susan dilin.

İhlasın yok ise kabir daralır,

Kafire o menzil zindan sayılır,

Korkudan o canlar orda bayılır,

Tövbe et ey kul, vakit dolmadan,

Ecel kapısını gelip çalmadan.

Mü’minin kabri ise cennet bağıdır,

Gönülden teslimin kutlu çağıdır,

İmanla göçenin nur yatağıdır,

Dönüş yap Hakka ki kurtulsun özün,

Mahşer meydanında gülsün o yüzün.

Uğur der gafletten uyan be kardeş,

Kabirde bulunmaz ne dost ne yoldaş,

Gözünden dökülsün o tövbeli yaş,

Bu çetin duraktan ürpersin canlar,

Hakka döner elbet bunu anlayanlar.