Kabuğunu Sevmeyen Yaralar

yeşili bol atkılar örüyor ,

fark edilmemiş kadınlar kapı önlerinde

eli yüzü bir şehirlerde,

kıyı boylarına ilişmiş reçine kokusu

gerdan kırıyor uzunca elbiseler,

kış balkonlarında

su buruşuk

sığ berrak

rüzgâr alabildiğine

pencere önlerinde,

kendi halinde sokaklar

pervazında çiçek suyu ıslağı,

dilleri kuru cam güzellerinin

evcilik oyunlarında demleniyor,

büyümüş çocuklar

martı gözlerinde ,

çaya batırılmış simit

ip ince

taş ağır

su unutkan

rüzgâr alabildiğine

kuş uçuşu uzaklıklarda,

öksesiz yalnızlıklar

düş salıncaklarında,

kabuğunu sevmeyen yara

nar tanelerinde düş kurdu

gül tenlerinde vesveseler

denizleri tuzluyor,

fikri şaşmış çay kaşıkları

zehri bal fincan köpüklerinin,

rüzgâr alabildiğine

birazdan...

kendini bilmez kumlar kaçacak

ifadesiz gözlerime

kusuruna bakarken cep aynaları,

hak sayılmış günahın

nemlenecek dilimde ki küfür

uç verecek,

kirpiklerimde gök gürültüsü

sen diye bir sevda gelecek aklıma,

adını ezbere bildiğim

gözden kaçacak ah,vahları

yalınayak gölgelerin

kıymığı batacak tırnak içlerine,

ikigen yalnızlıkların

yeşili bol atkılar örecek,

fark edilmemiş kadınlar

yaşlanacağım öylesine...

bu şiiri toprağa verdim,bıçak koy üstüne

Suadiye.2013