Kabuk Bağlamış Yüreklerimiz...

Hayallerde yaşayan,

Sahte bir orman içinde

Yan yana iki yalnız ağacız biz...

Dallarımız değiyor birbirine

Batıyoruz, acıtıyoruz

Rüzgâr estikçe.

Sen kaçıyorsun benden,

Ben kaçıyorum senden

Sonra yine tam ortadayız,

Bıraktığımız yerdeyiz birbirimizi...

Girmiş dallarımız yine birbirine

Zarar vermekten ürkerek,

Beyazın masumluğuna inanıp,

Karlar yağdırıyoruz üzerimize.

Karlar altındayken

Nasıl tohum olduk, nasıl büyüdük

Sen ve ben,

Her şeyden bu kadar uzakken...

Dedim ya

Genç ama ruhu yaşlı

İki ağacız biz seninle.

Büyük aşklar kazınmış bedenimize

Kabuk bağlamış yüreklerimiz

Dokundukça parçalanıyor

Dökülüyor ellerimize...