Kabul Et

İçinde ben olmayan süslü püslü şiirim

Neyi anlatıyorsun kaygısız duvarlara

İçime damlıyorken kan emici zehirim

Çırpınışların kime ne faydası var zara

Kim anlayabilir ki seni sensiz vadide

Sağır olmuşsa zalim hayatın kulakları

Kim söyleyebilir ki aşkta oldum azade

Esir olmuşsa kışa hazanın yaprakları

Göklere yükselen duvarı tırmalarken

Tutunmaya çalışır kırılmış tırnaklarım

Yarınlarımı yarin gönlüne ısmarlarken

Silip süpürür aşkı delirmiş ırmaklarım

Bırak bakma aynaya çünkü bu sen değilsin

Nereden buldun bilmem çıkar şu maskeleri

Gururun dağ olmuşsa söyle neden eğilsin

Sen ördün biliyorum kırk yıl iskeleleri

Ah yazık nasıl koştun bunca zaman hayale

Ne susuzluğun dindi nede dünya açlığın

Bak eteklerin bomboş ağlamaksa nafile

Bitmez mahşere kadar yığınla suçluluğun

Hayvani hırsının peşinde yuttun zokayı

Kaç kaçabilirsen şu zalim nefsinin elinden

İşbirlikçisi iblis sardı başa belayı

Bul bulabilirsen kim anlar bunların dilinden

İçinde ben olmayan süslü püslü şiirim

Şimdi iyi dinle ya derdimin dermanını yaz

Yada bitirsin sözü kan emici zehirim

Yahut itiraz etme katlimin fermanını yaz

Daha çekişme gel sen kabul et yenilgiyi

Teslim ol yaratanın kapılarına dayan

Gerçeği bulsan gönül bırak gevezeliği

İş şairlikse rakibin bülbülle papağan