Kabus Salıncakları
Kıyamet senfonisi çalıyor yüreğimde
Gecemde iblisler şarapla yıkanıyor
Ellerimde eriyen bir mum
Kalbimin cennet ve cehennem kapılarını aralıyorum
Rüzgarın kanatlarını kırıyorum
Sonsuzluğun kırlangıçları sürülüyor yüreğimde
Sessizliğimde sonbaharın yaprakları kanıyor
Dilimde bir nota
Tenimdeki yer ve gök kubbelerini aralıyorum
Meleklerin çığlıklarını söylüyorum
Gökyüzünün nefesi ışıyor yüreğimde
Çöllerimde bozkırıarın kelebekleri uçuyor
Gözlerimde sabah yıldızı
Ruhumdaki su ve ateşin çıplaklığını giyiyorum
Masalların kılıçlarını dağlıyorum
Zamanın günahları şâd oluyor yüreğimde
Terk edilmişliğimde masalların akrepleri dökülüyor
Koynumda kardelenlerim
Gözyaşlarımdaki ümid ve isyanları biçiyorum
Rüyaların bekçilerini vuruyorum
ßu ıssız gecedeki sinsi yalnızlığa bakıp
Yorgunluğu uykusundan uyandırıyorum
Ağlayan sabahlara inat
Kabus salıncaklarına kanatsız binip
Yeniden bir ben oluyorum...