Kaç

Bulaşma çocuğum sen!

Kaç, icat olmamışken karanlık

Gece sadece uyku ifade ediyorken

Kaç kaçabildiğin kadar

Dedi kalabalıktan bir ses

O ses

Yaşlı ve yorgun

Ve de çocuk sevici

Hayır dedi çocuk

Ben doğumum

Sen ve öncekiler gibi

Karanlığım da, aydınlığım da siz

Ya da gölgeniz

Kaçmak sadece, yalan ve düşmüşlüğü doyurur

Oysa ben, siz olmadan ben, sizsiz ben

Güne el uzatacağım

Karanlıksa bir gümüş levhadır ruhta

Ve öyle kalacaktır