Kaç Kaçabildiğin Yere

yer altında karanlık geçitten

delikler açtın gövdeme berk de

damar damar

yıkılan reddediş

ilenen yakarışlarla

yanılsayan şafağın kör sessizliğinde

her çalının dibinde kalmış

kösnül düşlerden kurtulup

alacasında sabahların

göveren ağaçlar altında beklerken

sini kızıllığıyla dolun ay

inan

gecenin uzamı aydınlıklar da

bu aydınlıklardandır günahlarım

ve uslanmaz vicdanım

berke

vursan da yüzüme kaç kere

meşenin dallarını eğip

perde perde

sabahların demini özledim ellerinden

ince bellilerde