Kaçıyorum Senden Hayat

Hüzün treninden aldım biletimi

Döner miyim geriye bakar mıyım ardıma bilmiyorum

Gidiyorum nefessiz kalıyorum karabasan tünellerde

Kompartımanlar hüzün kokuyor göğsüne yaslandıkça

Demir dışardan daha soğuk işliyor tenime

Kaçıyorum senden ey hayat!

Yeter taş vurup kırma artık cam kalbimi

Islatıp kaçma ateşten bedenimi

Yıkılıp kalsam şuracıkta....

Kimseler bulmasa beni