Kader Utansın

Bir sevda masalı kaldı geriye

Duyanlar aşkımız sürüyor sansın.

Yas için bayraklar indi yarıya;

Üzülme sevdiğim, kader utansın.

Demâ-dem aşkınla besleniyorum,

Peşinden umuda yaslanıyorum.

Bak sana yürekten sesleniyorum

Üzülme sevdiğim, kader utansın.

Diyorlar: "Sevenler delidir, deli;

Âşığın mahşere kalır emeli."

Böyleymiş anladım sevenin hâli;

Üzülme sevdiğim, kader utansın.

İçimden geçeni anlattım sana,

Metin ol ne olur, ağlamasana!

Elemle elvedâ diyorsun bana;

Üzülme sevdiğim, kader utansın.