Kaderde Yad Edilmek Var

Ahh...

Şu kömür karası

gözlerin yok mu

aklımı çembere alıp da

sabahlatan.

Haşarı bir özleyişin

içine sığmayan

bin bir geceden

birinde bitmeyen.

İçtim bu nadir

manası anlaşılmayan

ferah çakırkeyf

aşk mulakatından.

Gönlümün rahiyasında

sarhoş oldum

önce tereddütten

sonra telaştan.

Yollarını benimsedim

söz dinleyerek.

İncinsem de

ferahlığı saçtın içime

hiç tükenmeden...

İstersen

dudağımın

nemini tatlandır

al,pembe sözcükler akarken

bal dudaklarından!

İstersen

içime birikmiş

hislerini tutuştur

kalbime boşaltırken

bütün zehrinden!

Görüyorsun ya

çözüldükçe

yumak yumak

çözülürüm .

Göz bebeklerimde

''Hazan rüzgarı'nda''

dökülerek,sevilerek.

Ömrümden bir günsen

yaşayıp da yaşatılan

Biz istemesek de

kaderde

gönülden sevilene

yad edilmek var!