Kaderin Kumral Huyu

boşluğu anlatacak olsanız

söylemez o eski ayna içindekini

sanılır yüzünden yüzünüz geçer

anımsar bir gölge gibi peşindekini

duygusu dibinde saçaklanmış ipin endişesidir

rüzgara dökseniz sesi incelmiş bir fısıltı dayanır kapıya

gök olur maviye değer

deniz olur maviye

yükseldikçe bulut değişen beyaz

alçaldıkça su daha koyu

kabulü mecbur bir rahatlama

ve aynı yönü

aynı yerde bulamamanın oyunu

ayaklar içinde başınız avluya dönük

mutluluğunuzu bir serinliğe bağlayıp uzatıyorsunuz aydınlıklara

hisler kuşlara karışıyor sevgiler duygulara

getirme aklına sonrası ne nedir bu yolun

akşam diyorsun

akşamı ediyorsun genişledikçe nasıl bir akşam

elin değer vazoya düşer kırılır

yıldız gelmez gözlerin aç

bir de soğuk mu soğuk

kim bilir günün ucu neler tasarlıyordur

kalkmaz yanaşan karmaşa üstünüzden

yalvarıp yalvarıp istemeyin

kaderinizin kumral huyu değiştirdikçe günü

o derin aynada

sizin için süsleneni bekleyin.