Kadın
Ey kadın,
gökyüzü olsun,yıldız toplarken elin
okyanus olsun,maviliklere bakan gözlerin
şiir olsun edebiyatı var eden dilin
okurken her mısranı
söyle neden,
neden önünde eğilmeyeyim...
Şu çınar ağacının altında gölgem
gövdesinde kalbim
sen varsın ki var nefesim,yüreğim
söyle neden,
neden önünde eğilmeyeyim...
Sol yanıma düşen kor'sun sen
her yöne açılan yol'sun sen
en güzel hissim,en özel duygum,
davam,canıma can katan yön'sün sen
söyle neden,
neden önünde eğilmeyeyim...
Her karşıma çıktığında tebessüm ediyorsa yüzüm
yanımda olduğunda bitiyor ki tasam,derdim,kederim
kırmızı halılar sererek geliyor sana elim,ayağım,tüm bedenim
söyle neden,
neden önünde eğilmeyeyim...
Sen dost,
ana,bacı,kardeş,yar,yarenim
sen ey yaşayan en ulu varlık, başımın tacı ömrüme ömür verenim
bütün soyların en soylusu kutsalım, kıymetlim
söyle neden,
neden önünde eğilmeyeyim...
Yaşam,
rahminde başlayan ve toprakta nihayetlenen
işte beni çağırdığın ve gömdüğün yerdeyim
elini öpüyor, yüreğime basıyor minnet duyarken sana her zerrem
söyle neden,
neden önünde eğilmeyeyim.