Kadın Makinist

son durağının ismi hayal olan

verilen sözlerin vagonlarından yapma

bir tren yoluydu yaşananlar

gelindiğinde ise kavuşulmuş yalnızlığın olduğu

aşk bağında (o) çalınan sazların

ismine meçhul konmuş elleri gibi

yeni bir isim idi gönülde ki tını

her ne kadar çalınsa da sonu mutluluk olmayan

devrin usulca hasrete yeksan kaldığı

inceleşerek saklanan gözyaşlarının

döküldüğü bir başlangıçtı aslında gelinen

adı vuslat denmiş bir bahar ümidi ile

rüzgarın inadı dahi denizi dalgasız

ve yıldızların kayıp olduğu gecelere ait

ayın karanlıklara saklandığı bir yer

yaşanmışlıktan varma şehrin varlığı

ve bedeni aydınlıktan yoksun olduğu için

ismi kara konmuş bir sokak

rüyalarımın oturduğu

o yaşam yoksunu yerin adı

bir sevdanın tüttüğü

ve tek yolcusunu sevdiğim diye seçtiği

kadın bir makinistin getirdiği

herşeyin aşktan yoksun kaldığı bir şehir

yaşanan tren raylarının son adresi