Kafa Karışıklığı

kendimle kavga etmekten dünyadan koptum

cebelleştim yok yere herşeyle

olur olmaz meselelerle

sonucunu dahi öğrenemeyeceğim olaylarla

boş yere uğraştırdım kendimi

bi sebebi olmalıydı tabiki

peki ne?

cevap verebilecek durumum yoktu

ama nedense herşey değişti

ne kavga kaldı geriye

ne cebelleşme boş yere

***zamanın en güzel anlarını yaşamaya çalışıyorum

yada nasıl denir tadını çıkarmaya çalışıyorum

o kadar özlemişim ki seni,sesini,gülüşünü

hatta kafa karışıklığını

sanki hiçbir şey umrumda olmuyor o an***

ne oldu bana demeye kalmadan

frenliyorum kendimi

hele bir dur düşün diyorum

soğuk davranmaya çalışıyorum

ama neden?

neden bu korku

yine çelişiyorum kendimle

enerji kaynağımı bulmuşken

niye uzak davranayım diyorum

nedense hep kendi kendime söyleniyorum

hani kavgam bitmişti

neden bu kafa karışıklığı

ne bu kadar kafanı karıştıran

yada benim aklımı yerinden alan

ne bu soruların cevabı

cevabından kormak istemiyorum artık hiç bir sorunun

üzüntüye yer kalmadı sanıyorum yüreğimde

birini üzmeye hakkım yokken

hele bir de seni hiç üzmek...