Kafanda Kuş Var Ey Dostum

mevsim yaza doğrusal

bir alemsin boğulduğum sularında

öyle değil

harbi harbi bir alem

ademden içre olan alem

ama koyu bir muhabbetin sonunda

espriyle karışık kar

harbiden alemsin der, sırtını sıvazlardım

derdine ortak olur dermanını arardım

tarifemi aşmadan yani dağları

etrafı dört mezheb ile çevirili bir dinin başkentinde

çay içmekteyiz

vakitlerden ulvi vakitler

saniyede çok içten bana doğru gülmektesin

binalar diyorsun, günah birikir diyorum

toprağı örtemez taş ve kader

örtse örtse toprağı sadece kar örter

anamın baş yazmasına benzeyen o ilahi beşer

vakit ilerledikçe biraz daha eskiyoruz

giderek birilerine benziyoruz sanki

durduğumuz yerde

durduğumuz hata diyorum

etrafı dört mezheb ile çevrili bir dinin başkentinde

birer çay daha söylüyoruz

karşılıksız sevdalandığımız kızlar geliyor aklımıza

başımızı ahmet kayalara vuruyoruz

kafanda kuş var ey dostum

kanamasa uçacak

susuyoruz...