K.ağıt K.esiği

burda düşler sevgiyle yürümüyor Osman

her yerimde çıkıntı yapan namert bir duvar

çizmeyi aşıp boynundan büyük h.içlere kalkışmış

dünya kadar forsunu tozutup üstümde

kalbimi b.it p.azarında hurdaya çıkarmış

elãlem ne der bilmiyorum

yani yabancılar

yani başkaları

yani kibrit kutusu kadar el gün

kartvizitli üç hissedar

kulağımda t.el.kini hava cıva sıkan

kem küm edip yakama y.apışan herkes

yani iti anıp çomağı hazırlayan

birkaç sepet kirli çamaşır

birden çok ama ondan az

mezarında ters dönmüş beton ç.akıl

Leo’nun kahraman üçlemesinde

kara delikten firar eden anti hero

benim de yarasından öpmek istediğim

göğsümde bir tomar k.anıyla ölü var Osman

herkes üzer çocukluğumu

sen orda gıy gıy bıy bıy

sonbahardan kışa değin

gardını düşüren sürgün kasımpatı

bir üflemeli ç.algıyla

acımızı tazeler Osman

kemanın dert otağı

rapçi ağustos böceği

işportacı road triplere karşı

ölülerle taraftar keyfimin kãhyası

kalbimiz sokağın başından duyuluyor Osman

koltuk değneği yapmışsın kalbine kalbimi

biz o y.arayı çoktan geçmiştik

bir sürü tereddüt tahayyül

eline elimdi omzuna başım

lastik gibi çek nereye çekersen

neden olmasın tatlım

baktım ha duvar, ha bizim Osman

baktım sana güller, bana dikenli yollar

kitapların arasında kuruttuğum çiçekler

düşler kiralayıp verir

tutunamayanlar için

herkes gelip gidiyor

acısıyla, yarasıyla

ha sen ha ben kalbi duman

baktım tekliyor ayarsız

yedi ceddim zayi ziyan

soğuk ve tutarsız

uzaklaşsam girdap

yaklaşsam yangın

baktım yarı puslu yarı bulutlu

ha av olmuşum ha tav

baktım sırılsıklam

asansör öter kapı kapanır

bir buçuk dönümlük garezimizde

kim kimin dostu

kim kimin düşmanı

ne zaman kefaretle serbest bırakır Tanrı

aynı koğuşta aynı ranzada

Bro Azrail’le fink atan gözlerim

bal yapamayan kraliçe arı diyor

o ’caaağnım’ kafamın içine abim

kalpler sevgiyle yürümüyor be Osman

daha yeni bir kolumu toprağa verdim

♧m.g♧

3.8.2024 00:27:44