Kahır Delisi

Ölsem bu acıyı anlamam

Gözlerine yakarıp sığınamam

Bembeyaz tenine dokunupta

Ölene kadar ağlayamam.

Kurşun gibi ağır dildeki sözün

Yine yırtıldı pantolondaki söküğün

Güzel ellerinle onu dikemeden

Kalbimden yıktı beni ilk sözcüğün.

Türkü gibi dilimdesin ay gibi ışığımsın

Kendini peri kızımı yoksa tek mi sanarsın

Sonunda dönersin umut alemine

Beni mi yoksa mutsuzluğumu seversin.

Kahır delisi yolları tüketir

Bu yollarda dağları titretir

Hakan dağlarda yolunu kaybetmiş

Kendi başına nargilesini tüttürür.