Kahramana Yolculuk

kahraman olduğunu bilmemek hatadır

------------------------------------------------------------------

belkilerden düşmüştün

keşkelerden değil

ömrün boyunca yakışacaktı sana 'gibi'

çöldeki vahanın sabır duası gibi

rüzgar gölgesini saklamıştı yüzüne

insanları ve şarkıları tanımıyordun

ormanlarla komşu olmaya çalışırdın

dağ köylerinin sert koşulları vardı

tebessümünü okşarlardı ama

bir buse vermezlerdi

gel yanımıza demezlerdi

tek başınaydın

cesareti öğrenememiştin

masumluğun çok şaşkındı

görülmemiş düşlerin

cılız

işte tam

vakit gece yarısı

yalnızsın

merhametinle birlikte

yaşamak boş

insan basit

aşk ölsün

demiyorum yanlış anlama

zamanla öğrenirsin

acının ateşle dostluğunu

ve bozgunları görüp

terini közle silmeyi

şunu dedim

ses versin kalbin ve

boğulmasın benliğin alçak insanlar deryasında

efkarından korkmadan çığlıklarını katabilmelisin yazdıklarına

kara rengi çocuk uykusuna bela edenlere

kurşun sıkabilmeli sesin

yorgun iki ağacı seviştirebilmelisin bir tabloda

kalbindeki açlığa 'doyamam' dedirtmelisin

bayır çiçeklerine kendini tanıtabilmelisin

yardım istemeden

o zaman yağmuru eksiksiz seversin

ömrün boyunca beklediğin mucizenin kendin olduğunu kavrayabilirsin

avcun bir nehir ve kıyı boyu yürüyen sensin

yaralayan ezeli bir figan ömür boyu seninle

korkma gül bahçe de gül bulamazsan

küfrün veya dinginliğin azmin ya da yenilmişliğin

söylediğin marşlarla silkelenir umutsuzluktan

içindeki boşlukta kaybolan çocuğu bulabilmelisin her seferinde

kaybolmak istediğin sonsuzluğa değer bir sevgiyse

ve dersen ki

yaşanmamışlık hissi acılardan daha acı

gözüm kara aşka

dersen ki

yakalayamaz beni

nietzsche'nin yaralı zerdüşt'ü

göçükte ölmenin alışkanlık olduğu bu çağa

anlatabilirsen kum gibi dağılışı

ve çığlıklarına saldıranlarla yüzleştirebilirsen

kimsesiz bakışlı çocukları

sesinin yankısı dimdik ayakta durup

kahrol 'çürüyüş' diyebilirse

gücenmeden kadersiz toplumlara

yanlışlaşan vicdanlara lanet okuyabilirsen

uzak bir geleceğe inancı hatırlatabilirsen eğer

sendeki kahraman kendinsin

güneşin yeni bir çağa doğmasına tanıklık edecek tüm kahramanlar

çocuk mavisi dünyayı ele geçirecek

işte o gün geldiğinde

doyumsuzluklarıyla kendini yok edecek gözyaşıyla beslenenler...

ey alnımın nakışı

kırış kırış oldu özlemim

o çocuklar bana da sarılsın bin kere.