Kahrımı Lütfuna Yorma Be Hayat

Ben usandım böyle kahır çekmekten

Dünyanın namert yüzüne kandım

Ben usandım taşa tohum ekmekten

Vefasız aşkların sözüne kandım

Çare bulamazsın niye sorarsın

Neden beni hala dertle sınarsın

Ömrüme atılan en ağır zarsın

Kahrıma lütfünü yorma be hayat

Boş yere gönlümü dağlama hayat

Darağacına bir ilmekte sen at

Ciğerim parçala bir de sen kanat

Ben her gördüğümü bir insan sandım