Kalabalık Çarşılar

görünmez kurşunlarla vuruldu

uçsuz bucaksız kalbinin ortasından

pandomimci

kanı makyajında

makyajı asfaltta

kalabalık çarşılardan geçiyordum

kiremit kırmızısında çatılar eğiliyor

önüm sıra

kara köpekler terliyor

dünya yüzlü kadınlar

durmaksızın güneş etrafında dönüyordu

sessiz ıslıklarla vuruldu

iki el

pat pat

gözleri yerde bir öğle vaktiydi

pandomimci

sonsuza uğurlanan fotoğraf karesinde

gülümsedi

karşı kuafördeki kadın

kestikçe gürleşen yalnızlığını düzleştiriyor

köşedeki tuhafiyecinin çırağı

düğmeli şiirler yazıyordu

pandomimci

önemsiz ara sözler gibi

upuzun, yerde yatıyordu