Kala(kala)nlar...

Mevsimsiz yaşanan baharlarda

Issız göllerin buğusu gibiydi gözlerin

Her dem büyük fırtınalara gebe

Nasıl da yanardı yanakların

Gece vurgunu imkansız düşlerle

Düşünü (sa)vurdular amansız

Kalakaldı gecelerin sensiz

Soğuk kışların aldatan güneşinde

Tazecik bahar yaprağı gibiydi tenin

Öylesine narin öylesine parlak

Sevgiyle okşardın denizleri ve meltemi

Ellerini (ka)vurdular zamansız

Kalakaldı denizlerin sevensiz

Eylül yağmurlarının sıcak gölgesinde

Ürkek bir kırlangıç gibiydi yüreğin

Gitmekle kalmak arasında kararsız

Titrer dururdu ay ışığına dert yanıp

Yüreğini de vurdular apansız

Kalakaldı ruhun bedensiz

Şimdi

Her gece tek tek gezer

Düşleri okşar, usanmadan

Ellerin...

Gönüllere su serper

Acılar geceye uyanmadan

Yüreğin...

30092009