Kalamam Fazla

sanmaki acılara büründüm senin uğruna!

sanmaki sensiz yürümez bir başka sevda,

yalnızlık damla damla düştü kara sevdaya;

bir adım ötemdesin,ey buruk sevda.

gidemedim,sızdım kaldım dizlerimin üstünde!

dört mevsimi yaşıyorum,ben bu günlerde,

seni anlatamadım kelimelere,bilmemki niye;

bu aşk bir beden büyük geldi bünyeme.

gök kuşakları seyrederdim,yağmurdan sonra,

sensiz teslim olurken ben sonsuzluğa

,yeniden kurdum kendimi,sevdasızlığa;

ya bir düze çıkarım,ya çekilirim birgün çarmıha.

güneşi erteledim artık,ayı terkettim!

hayalimle dolaştım,sohbetler ettim,

deli gönül,kendimedir tüm eziyetim;

kalamam daha fazla,yemin ederim.

duyguların şairi

boyabat"lı