Kalbi Kırık Çocukluğum

Yüreğimin elinden tuttuğu çocukluğumun

Salıncağı;

Sayısız gecelere yıldızlar asan kahinlerin

Dağ başlarında terk ettiği

Sararmış bir yaprağın son baharına

Asılı..

Gündüz düşü görmemiş gecelerde

Görünmez uçurtmalara

Takılı kalmış..

''Yokluk'' bulaşmış saçlarını

Yol bilmez rüzgarla tarayan

Bir hazin duadır

Yüreğimin elinden tuttuğu çocukluğum...

Derin katmanlarda kök salmış

''Kalbi bir anıyı'' izliyor çocukluğum,

Gülümseyişine açmamış baharlar konmuş..

Dünyanın kıyısında oynanan

Ebesi olmayan saklambaç

Kaç kez bulunup, kaç kez saklanabilirsin ki

Çocuk sürgünü

Yetimhane duvarlarının ardında.

Güneşe küsmüş tomurcuğu

Baharla barıştıran

Başka türlü bir yağmurun adıdır;

Yüreğimin elinden tuttuğu çocukluğum..

Kağıttan kayıklarını mavi gökyüzünde

Yüzdüren,

Çamurdan oyma fırında ıssızlığını

Pişiren,

Minik ellerinde yüreğini sımsıkı tutmuş

Terk edilmişliğin en ücra kıyısının

İç çekişinde

Sek sek oynayan çocukluğum..

Bugün,

Salıncağını çocuk kahkahalarına kurup

Uçurtmanı kırlarda uçurup

Saçlarına kardelenler bulaştırıp

Buluyorum saklandığın yerden..

Ellerinden tutup

Bahar geçmemiş mevsimlerine

Sonu olmayan düşlerle

Sonsuz gülüşler asıyorum;

Kalbi Kırık çocukluğum..

19.10.2014