Kalbimi Verdim Sana

Farklı dünyaların insanları mıyız dedim

İkimiz de aynı dünyadanız dedi

Sakladı, kapandı içine

Sormadı başka birşey

Önce ellerimi verdim ona

Baktı, baktı gülümsedi sonra

Yıldızlarımı verdim sonra

Doldu gözleri, açtı kalbini bana

Hüzünlerimi vereyim dedim

Heyecanlandı, üzüldü sonra

Ne oldu dedim,

Benim yüzümden üzülme dedi

Kalbimi vermek istedim ona

Kaçırdı gözlerini, ağlamaya başladı

Sustum, bekledim

Senin yüzünden üzülmek istemiyorum dedi

Korktum, bir karanlık kapladı gözkerimi

Ağlamak istedim, olmadı

Kalbimi geri almak istedim, alamadım

Bıraktım o karanlığa kalbimi delice

Belki bir gün gelir de o kalp senin olur diye...