Kalbinin Elçisi

Koşturup damarlarımdan benliğime doğru

Yüreğime bir sevdalı elçi kondu

Tuttum ellerinden,sevgiyle kucakladım

Okşadım,gençliğimi tümden yaşadım

Yumuşacık saçları,öyle güzeldi

Bıraksam ellerini ansızın kaçacaktı

Fısıldadım usuldan,bırakma dedim

Bana zebun gözlerini öpmek istedim

Gördüm,yüreğindeki dipsiz sevgisini

Gördüm,benden ne sebepsiz ayrılışını

Su misali gözleri vardı

İçilir ama hiç doyulmazdı

İçtim serin sularından,üşüdüm

Çağlayan bir ırmağın yoluna düştüm

Uzattı sevgiyle kalbinin fermanını

Birden öğrendim sevdanın tılsımını

Acılar içinde mutlu olmak da varmış

Seninle bir ömür ayrı kalmak da varmış