Kaldırım İnsanları

Dur!...

Bu kadar hızlı kapama

İçine çekip dışarı kusma

Yumruklarını kalbime yansıtma

Kanıyorum...

İçime ateşini kusma

Kömür olucak kalbim...

Yakma!... !

Bitmişlikleri oynama

Bitirdiklerinin sonunu ben yapma

Gökleri bulan koç boynuzlarını bana sunma

Bırak öliyim

Kolayı bulıyım

Kurtulmalıyım

Çin işkencelerini tatlı kılıcak şakalar yapma

En kanayan yarama seni basma

Sensizliği içime sunma

Başarılı bir bitirişi deftere not alma

Kolaya kaçma!

Yapma..

Dene...

Sadece içinden gelenleri yapmayı dene

Bana sadece sevgini sun

Ben ol

Benim ol

Benim yaşım ol

Yaşantım ol

Ama yanlızlığım olma

Sana alışmışken

Seni sensizliği göze alıcak kadar düşünürken

Beni elimde bir kömür

Noel babanın kötü çocuğu olarak ortada bırakma

Şişeden bir duman

Sigaradan bir kadeh

Yarından bir karmaşa

Bugünden bir ölüm

Ölümden bin bir an

Sonsuzu yakalamış bir ölüm

Olma

Sonsuzluğum ol

Benden yeniden doğ

İçimde fidan ol

Meyvelerin yarınlarım olsun

Sen sen ol

Ben sen olıyım

Sen benim ol

Ben yaşam olıyım

Bir damlada hayat bulıyım

Bin damlaya güğüs geriyim

Binbir dünyada varolıyım

İçinde ateş olıyım

Hadi

Düşüncelerim ol

Kafama sıkan giden yaşanmışlıklarım ol

Ve şimdi gidiyorum

Yaşanmışlıklar bitti

Masadan kalkan bedenim

Ruhum ve kalbim bahşisin olsun

Gidiyorum uğurlar olsun

Yeni bana merhaba

Güle güle ben elveda...

Topal sokaklar hoşgeldim

Yüzünüze uzun bir süre

Kirli ayaklarını gösterenlerden olucam

Sizi söz veriyorum sevicem

Sizle hayat bulucam

Ve sonsuzlukta kaybettiklerimden kalanları

Sonsuza kadar benmişcesine yaşarken

Sizle yarınlarımı doldurucam

Hoşgeldiniz ...

Hoşgeldiniz......

Bir damla kırmızı demir tadında koku

İşte bu şiirde her başlıyan kadar sonu tüketti...