Kaldırımdaki Çığlıklar

yansıyordu hüzünler

kentin

ıslak kaldırımına

ay ışığında

bastıkça taşlara

tırmalıyordu kulakları

gündüz dökülen

acıların çığlığı

bir bir çekilirken

ıssız sokaklarda

karanlığa perdeler

acının girdabında

boğuluyordu caddeler

öteleniyordu

bir başka güne

hüzün ve mutluluklar

yürek dağlayan

yaşanmamış aşklar