Kale'm
dirilin dedi, iskeletinizden
üşüdüğünüz adımlarla ısınacak içiniz
karalama defteri ruhun kabuğu
ve mümkün değil incitmeden
sözcüklere bölmek renkleri
gerçeğin kanatları altında -zaman
uyunmuyor
herkes kendi adını biriktiriyor kum saatine
göğün gözünde herkes -bir
damla
kan
ve okşanmak için
değil
duvarlar
duymuyorsan gerçek olanı
senden bir ân değil sesin
ân ile bütün
değil
kalbim dinamit kuyusu
biliciler yazıyor buzdan pençeleriyle tarihi
yirmi birinci yüzyılda -hâlâ
mürekkep yerine kan
ve en büyük güç boğazına kadar para
-herşey normalmiş taklidi yapıyor...
burası görüntüler dünyası,
bugün ne giymese acaba küçük kızlar ?
paravanlara voltaj yüklense biraz
aşık olabilirdi ev'siz birine altın prenses!
küçük adamlar sivriltip dişlerini
kimin büyük, güzel düşlerini ısırmasa...
olur mu büyük patronun gözüne girmemek!
incitmeden
yazmak kalemi
mümkün mü?-
penceremde güvercin masalları
rapunzel değilim, diyorum
göz içinde aynalar...
Tanrı'm, ver bana ayaklarımı!
uzun bir yürüyüş için...
bağlaçsız gülümseyelim
hiçbir şey
normal
değil
kuyruklu bir yıldızdan düşmüş
-tüm
paramparça çocukların
göğsünde
sabahlıyorum
içimden
damla damla su
yürüyor...
sis'li geçmiş yüzümün ardı
dört duvar arası çelimsiz rüzgârlar
alnını güneşe dayamış
melankolik bir bulut
parmak uçlarımda
otuz yıl oldu öleli
doğumumu bekliyorum
kaç deniz sığar küçücük bir balığa,
bilmiyorum.
hangi fırtına göğü içinde
susar
başucunda melekler...
cennetin kokusuyla
dirilir kalbin
bir geceye, bir güne
kendi etrafında dönerken
her gün başka -uyanıyor ateş
su başka...