Kalem, Kâğıt, Azap

Kalem, kâğıt, azap...

Kalemim kâğıtla buluştuğu an

Cümleler azaba gebe kalıyor

Beni koca efkâr bastığı zaman

İçimde ki volkan şaha kalkıyor

Bende kalem, kâğıt; eşittir azap

Ruhumu keskin bir sızı sarıyor

Gönlümde ne varsa oluyor harap

Harfler birleşince hüzün oluyor

Noktası yoktur derdin kederin

Her cümlemin başı acı oluyor

Bunca yıllık sevgiliye hasretin

Sonu vuslatta hayal oluyor...

Kalem, kâğıt eşittir azap

Bu üç kelimedir dimağımı kemiren

İfadesi yoktur, derûni duygularımın

Kalem, kâğıt ve azap; karşılığı ben...