Kalemimden Adın Düştü Yine...

Şimdi neresinden baksam yangın yeri bu sevda

Ve sen herhangi birisin şimdi

Yüreği acıtanlar kadar herkessin

Gözlerimde kaybolacak kadar hiç kimse...

//Sevda yüreğe acıyı yüklemekmiş//

Adını unuttuğum parke taşlı sokakta kaldı ellerin

Ellerini kaybettim

Ellerim kör oldu...

Ve bıraktığında ellerimi ellerin,

Sensizliği öğrendim..

Masalların mutlu sonlarını çalıp yamıyorum hayatıma nicedir de kerevete çıkacakları bulamıyorum bir türlü....