Kalemimle Barıştım

Sensizliğin yağmurunda ıslandım,

Göster bana nur damlası yüzünü.

Yokluğunla yoğruldukça uslandım,

Ver baharı al gönlümden güzünü.

Gel yanıma ses ol yalnız odama,

Al fistanın ilham versin modama,

Gül kokunla tadın sinsin sodama,

Sarpa sürme göster yolun düzünü.

Sabredip de zaman ile yarıştım,

Aylar sonra kalemimle barıştım,

Senle sonsuz duygulara karıştım,

Tut sözünü al kalbimden hüzünü.

Yaşadıkça kardan beyaz teninle,

Yıkılmaz mı tüm engeller Fen’inle?

Can evime huzur dolar seninle,

Görebilsem kaşın ile gözünü.

Gül yüzünle aydınlanır geceler,

Endamını kıskanmaz mı eceler?

Dillerinden döküldükçe heceler,

Unutamam öğüt veren sözünü.