K/alemin Külleri

dünyadan dönerken hayata takıldı ayaklarım

düştüm

ellerim çamur lekesi

yıprandım

üstüme karanlık kokusu sinmiş

horlandım

saçlarım kaç yerinden dökülmüş

ağladım

ellerimden tuttu

gözlerimi kamaştırdı bir melek

göz yaşlarımı avuçlarına doldurdu

gamze çizdi yüzüme

gecenin tepesine güneş yaktı

gözlerimi öptü usulca

üç harf yankılandı sokakta

a ş k...

sıcak ekmeğe muhtaç savaşın çocuğuydu ellerim

ülkesine sığındım adını beş vakit zikredecek dillerim---