Kalemle Kelam

ey kalemim, sorarım ben sana;

mürekkebin neden hep gam, hep tasa?

yeter artık, biraz da neşeli yaşa...

sen de bakmayıp gözdeki yaşa;

desen ki, sen de takılma her taşa.

haklısın be, var istediğini yaşa...

kırmak istemem seni, tövbe haşa.

dilimi yakana olursun sen maşa.

haklısın be, var istediğini yaşa.

ilk merhem sensin dertli başa.

olmasan derdi dinler marko paşa.

haklısın be, var istediğini yaşa...