Kalk Mustafa Kalk

Ben öyle

Bir giryede mahpus

Kalacak adam değilim

Gayyalara atsan

Deler, geçer, giderim...

En iyisi

Sen yine iskemle kal

Bense zar delikleri kir tutan

Menteşesi gevşek bir tavla

Nasıl olsa

Tayyareler süpürdü

Canımızı yine uçmağa

Obamızda bir tavla

Attırmadılar bize

Hayat tam barbut tadı verecekken

Ruslar işgal etti

En güzel sevdalarımızı

Sen düşeş

Bense hep yek

Sen toprak

Ben kakalak!..

Sen keyif çatıyorsun,

Ben yine hüsran ile

Oynaşıyorum...

Galiba sen haklıydın Mustafa,

Ben hep en doğrunun

En muazzam yalanıyla

Bazen Anna'ya

Bazen Bella'ya

Zar sallayan bir kerataydım

Oysa,

Yanılmışım...

Yattığın yerde rahat uyu...