Kalla Zambağı

"ayırdına varamadığımız toz ve duman"

ah!

bayım

bir çılgındınız siz.

kabul edin

sahiplenin deli ellerinizin suçlarını

parmak uçlarınızın günahlarıyla yüzleşin

somun kokulu bileklerinizden öpmüş zamanında

lavanta tarlasından geçen kızlar

yaşları yeni doğmuş

kaşları henüz balta girmemiş birer orman

tırnakları sürgün yememiş soylu akçaağaç

tüm şehrin sizli kokusu ne de güldürürmüş yürekleri

baygın gözlerinizin aşklaşan irislerinin diliyle

konuşun

isyan edin!

itiraf etmeyin

-lâkin

mavi yaka çiçeklerini neden taktığınızı

hangi sebepten

kimseye demeyin.

diliniz varmasın

varacağınız o noktada güneş soğuk olacaktır

ah!

bayım

bir taç yaprağın titreyişiyle öldüğünüzü söyleyin

ben kimse değilim

ben birlikte gömüldüğünüzüm

kırık bir uzuv

kör bir organ

kızıl bir ruh

kendinizi sevdiğinizi söyleyin bana

kalla zambakları gibi koktuğumuzu toprağımızla

ben bir gelin/ciğim

keşfi yasak günahlarınızın

al şurubu.

yeminli bir tohum

rüzgara köle

kimse değilim

-ben

birlikte gömüldüğünüzüm...bb