K/almasın G/özyaşım Y/aşlarına
içime açılan güller s/olmasın
büyüyen tenyalara s/aldığın
o kurumuş otlar yeşersin diye
sevdamı dağlara verdim
k/almasın g/özyaşım y/aşlarına
yamaçlarında ağlayan ahlarına
zor yolların aşkına
güller çoşsun s/eline
ben seni benden öte sevdiysem
yürekleri d/ağlamışım
uğruna sevda yeminler içmişim
gülüm
sen daha ne beklersin
gül goncası umutlar verdiysem
sen uçar gelirsin
yar yar diye
ben bahtımı sana bağlarken
sonsuzlukta kaldığım umuda
bir kuş misali özgürce uçardım semalarına
sadece özlemlere sarmaladığım zincirlerine kenetlendim
yeminli sözün özüne bıraktığım
doğan güneşe doğarak çoğalıyorum
her gün görmez karanlığın sabahına
yarine olan umuda yol alan
emin adımların cesaretine k/almışlığına
düşlerimin altı çizili doruğuna sesin ayazına k/alırsan
yankılanan yüzüme serinliğinı vurur
gönlümün en derin yürek sancına derman s/alıyorken
hasretine her an ölürcesine özlediğimsin
adını sayıklarken karanlıkta
görürdüm gözümün ışığını
yüreğimin yoldaşı olsan
sende sevdin mi
benim seni özlediğim gibi
gündüzüne çalar saat gibi
ağırdı yaraları yürek yakardı
yürek yakan damara akan kanları
acıların sevda şehrine k/aldığımdın
başında beklerdin
her an özlerdim
gülüşünü
görünen görmezliğin yokluğunda
kalmasın gözyaşin g/özleme
sen içimin kokan reyhan kokan dağların çiçeğiydin
gönlümün nar ağacında boy veren
sustuğum vakitler sana çalardı
sana zil sesiyle koşardım
hasretimin doymaz bilmezliğine
yüzüne b/akardım
arkandan doymadan bıraktığım yar
yarama yoldaş oldun mu ?
anılarına hatıralar bıraktiğin sevda çiçeği
yurdumun yoluna sarmış dolaş
kurbanım kaderin hasretine
uğruna can verdığım
hazal ın cefasına yandığım
dağ çiçeği kekik kokusu sevdam
yollarına güneşinle düştüğüm
karanlığı yaran gönüle sevda çektiğim
sararan aşkın gün geçmezim
ölümüne sevdiğim dilber
yüreğime anılar bıraktın
kalmasın gözyaşların
sevdamın özgürlük kokan çiçeklerine
sevinç gözyaşı olsun
* yaşamın seher yeli aksın
yüreğimin gönül bahçesine
29 Kasım*11*Karataş