Kalp Ve Akıl Oyunu
1. Eksiklik
Yürüyorum yemşeyil tertemiz,
Cennet bahçelerini andıran, yerlerde.
Havadan ferah bir nefes alıyorum
Mis gibi oksijeni çekiyorum ciğerlerime...
Her şey eksikiz gibi gözüküyor gözüme,
Ağaçlar, pıtır pıtır koşan hayvanlar, gül kokusu...
Ama kalbim bir şeyin eksik olduğunu,
Beni tamamlayan tek noksanın o olduğunu söylüyor.
Belki aldırış etmek istemiyorum kalbimin sesine
Ama yavaş yavaş akıl süzgecime geliyor bu sesleniş.
Sonra tüm bedenime yayılıyor;
Ve bir anda sadece onu istiyorum yanımda.
2. O'nu betimlemek
O ki ıslak saçlarından,
O esmer tenine düşen damlalarla,
Düşlerime hayat veren
Beni benden alan kadın...
O ki, en mutsuz olduğum anlarda bile
Düşümdeki tebessümleriyle
Yüzümde içten bir buse,
Masum bir gülümseme bırakan kadın.
O ki, hayatımda olmasada
Onun düşlerinde yer almasamda
Kalbimde yer edinmiş
Yegâne kadın.
3. O'nu çizmek aklımdan
Çiziyorum onu aklımdan;
Gülüşlerini, sitemlerini
O güzel kahverengi gözlerini
Gülerken gözlerindeki o mağrur ışıltıyı çiziyorum...
Onu istiyorum yanımda
Sadece onu...
Biliyorum gelmeyecek
Ama ben çiziyorum onu aklımdan yanımda olmadığını bilerek...
Şimdi o var yanımda
Çizdim onu,
Evet evet o tam karşımda
Ya da aklım ve kalbim birleşerek bana oyun oynuyor...
4. O'nsuz seneler
Hayat boyunca nasıl aktığını
Değerini bilemediğimiz
Yegâne birşey vardır!
Zaman...
Zaman öyle akıp geçer ki
Sayamazsın onsuz kaç günün geçmiş
Günler, haftalar, aylar
Ve tabi 'onsuz' geçen onca seneler...
Kalemine bağlarsın kendini,
Kalbinden kalemine bir yol olur
Engebesiz, geniş yollar
Bir bakarsın; o yoldan geçe geçe 'onsuz' seneler yitip gitmiş...
5. O'na koşmak
Kalbinin kalemi elinden düştüğü an
Ona koşmak istersin.
Ama bu kalbinle kalemin arasındaki yola benzemez,
Bu yol dar ve çok engebeledir.
Engelleri aşmak zor gelmez sana
Çünkü ucunda ona ulaşmak vardır...
Ulaştığın anda ona sarılmak,
Öpüp koklamak vardır sonuçta.
Aşarsın tüm engelleri
Ona koştum, ulaştım dersin...
Ama bir bakarsın;
O yoktur, tıpış tıpış geri dönersin.
6. O'nu bulmak
Tekrar alırsın eline kalemi,
Bu kez konuşursun kaleminle
Bulamadım onu dersin
Gene kaldık seninle baş başa dersin.
Başlarsın yazmaya,
Yazarsın onu,
Sözcüklerin ardı arkası kesilmez
Onlu sözcükler ok gibi fırlar kalbinden kalemine.
Sıkılırsın yazmaktan ve onu hayâl etmekten.
Kalbindeki yarayla yaşamaya mahkûm hissedersin...
Çıkarsın sokaklara, insan içine.
İnsanlara bakarken bir anda o çıkar karşına...
7. O'nunla konuşmaya bahanen
Geçtiğin bütün engebeli yollara
Gerek kalmaz artık...
Onunla konuşmak için bahanen vardır.
Sarılırsın ürkekçe titreyerek telefona...
Yıllar sonra, umutların tükendiği yerde
Bir mesaj atarsın
Seni gördüm dersin...
Cevap beklersin büyük bir heyecanla.
Sonra başlar tatlı ve koyu bir sohbet.
Laf lafı açar ve dertleşmeye başlarsın.
Senin onu sevdiğini nerden bilsin.
Başlar sevgilisinden bahsetmeye...
8. O'nun derdi
Dert yakınır sevgilisinden yana.
Onu sevmediğini söyler
Vefasından ayrılamaz
Üzüldükçe üzülür.
Tabi senin hâlâ aklın ondadır.
Üzülmesine dayanamazsın
Teselli etmeye çalışırsın
Ama sen ondan daha çok üzülürsün...
Bir bakarsın derdine derman bulur.
Hem kendini,
Hem de seni delicesine mutlu eder
Fırtınalar kopar içinde artık üzülmeyecek hep benle olacak dersin.
9. O'nlu mazi
Yıllar sonra bulmuş olmanın mutluluğuyla
Konuştukça konuşursun sevdiğinle.
Her muhabbetten demlenirsiniz
Bir anda onlu mazîlerin canlanır.
Geçmişten bahsedersiniz,
Çok güzeldi dersiniz,
Yine hayâl kırıklığına uğrayacağınızı bilsenizde
Tekrar olmasını istersiniz...
Bir anda o da olumlu bakar.
Evet evet yine birliktesiniz.
Kondurursun öpücüğü dudağına.
Sonra aşkın en koyu hâliyle sevişirsiniz...
10. Tamamlamak ve oyun
Eksik yanın şimdi tamamlanmıştır.
Düşlerine can veren kadın
Artık karşındadır
Elini tutarsın, öpersin ve doyasıya koklarsın.
Aşkın en güzel en tatlı yanını yaşarsın.
Eksik yanın, yani sol yanın
Bir bakarsın yanında yok.
Sonra silkelenirsin en derinden.
Açarsın gözlerini, hayır dersin
Ağlarsın hıçkıra hıçkıra
Anlarsın; yine aklın ve kalbin sana oyun oynamış
En güzel yerinde uyandırmış yine.
Yine hep eksiktir bir yanın evet sol yanın...