Kalpazan Cumali

Yürüdüm cadde boyunca

Kendi üzerimden yürüdü düşünceler

Kaç kalıp eskitip

Kaç zaman geçti, bu satırdan

Ben gene aynı yalın gerçekleri

Evirip çevirip yeniden basmanın

Telaşındayım

Kalıplar biraz eskidi ya

Olsun

Alıcılar farketmiyor ya

Ne Zeki Mürenler kalmış

Ne Mançolar

Ne de gerçekten

Aşkı dinleyenler.

Onlar asıldı,

biz kalpazan

Onların sahtesini yapmak,

Artık marifet

Nerde o güzelim namelere dükülen duygu

Nerde ince ince söylenen seranat

Aşk sevgi bunlardı;

Bunlardandı.

Artık dinlediklerimiz yaşadıklarımızın ispatı

Hepsi biraz yontulmuş, uydurulmuş

Asılmış gibi dururlar ya

Sen inanma; hepsinin altında

Yazar, Tahta kale no 14

Unutma

(Kasım 2009)