Kamelya Çıkmazı
Kana karışıyor fırtına ağzından adresi belirsiz mumlar
kozmik bir masal sabaha karşı toprak saksıların son şarkısı oluveriyor
melez kamelya artık ağlama diyorum
turuncu düşlerimde bir serseri göktaşı
yalan yanlış çarpıyor rakamları
kehribarı delirtip turkuaza gizlenince lapis
üşüyen sesinden incecik bir su akıtıyor
senin bir rengin vardı
kırmızıyı ılıtır sarıyı ısıtırdı
rüzgara oğul nehire kız doğurtan melez kamelya
artık ağlama diyorum
kutuplara kayınca ay bir kez daha deneriz sevmeyi
pötikarelerin köşelerinden vazgeçip puantiye olmaya razı olduğu bir zaman
deneriz sevilmeyi....
parlaklığı feodal bir ceket için teammüden cinayet sebebi
bu yüzden önce iğne yapraklı ağaçlar
sonra eğriotları bağışlar bizi
ağlama artık diyorum bak!
kırgın ışıkları yanıp sönen flu rüyaların yanlış tabiri
kendi kendine turuncu
kendi kendine sarı
yaprakları mumlu kaktüs
anladı bir seni....