Kan Kırmızı Çoğalıyor Gözyaşlarımın Buharı
//adımlarım sancılı
kumda adım atmaktan
her adımda bir günlük yol zahmet, çeker gibiyim
böyle yürümekle yollar bitmedi
her saatte dağdan kayan heyelanlar gibiyim
güneş sıcak tepede yaktı kavurdu
sonbaharda kavrulan yapraklar gibiyim
yüreğime bir çalkantı sacı oturdu
oturur oturmaz dizem bozuldu
geceye açılan yolda gezer gibiyim
vakit yakın ırak değil sezer gibiyim
düşümde cennet gezer gibiyim
________________________________________
Bu sana tek mektubum sakın ağlama
Gözlerimde özlem bulutları kalbim yaralı
Hayalinle konuşur oldum sakın beni kınama
Sevdayla karıştım
Yüreğimde coşkun şelaleler gibi haylaz bir çağlama
Ey aşk
Yeter artık yeter beni sınama
Titrek bir mum ışığı gibi yalnız gecelerde
Işığım kör ve söndü sönecek yürekse kelepçelerde
Bağırırım insanoğlu neden sağır
Kayboldu ruhum kaygan hecelerde
Acı çok ağır
Oku
Oku bak ne haldeyim sensizliklerde
Çaresi yok kayıplardayım bilmecelerde
Kırmızı çalıyor alarm hücrelerde
Ben bende değilim parçalandım cümlelerde
Parçalarım heybelerde
Gör
Gör bak bir kelebek sobelerde çiçekleri
Arılarsa güllerde selamlar kelebekleri
Korkusuz
Kayıtsız
Şartsız
Koşulsuzca
Olmadan miğferleri
Yalnızca sevda neferleri
Söyle
Söyle şûrada ki
Şurada bir üzüm bağı
Altında mahzen yatağı
Demlendiriliyor ya batağı
Damakta çoğalıyor nedendir durdukça ağı
Tat bırakıyor rengiyse arı
Kan kırmızı çoğalıyor gözyaşlarımın buharı
Bil
Bu sana tek mektubum elbet tütecektir harı
Bilirim olmayacak ne karı ne de zararı
Duy bak
Kaç ezan sesi dinledim makamı saba
Kaç atak atladım sabalar heba
Umurunda mı yoksa yüreğin sürer mi sefa
Dinle
Sızılarım kan reva
Duyarsın bir sabah bir sala
Belki akıtırsan iki damla gözyaşı oh ne ala ne ala
Anla
Hayat dediğin yalnızca ve yalnızca çekmektir cefa
Etmektir eda
Kaçışı olmayan tek şeyse
Veda
El/veda
________________
Muamma