Kan Kızılı

Makara'yı döndüren

iki eksen olmanın heyecanındasınız.

Ancak senle, o,

makaranın dengesini sağlamak için uğraşırken

farkına varamadınız,

ne acıdır ki makaranın tek tarafındasınız.

Eşitsizliğin diğer makarasında

aşkı uzaktan imrenerek izleyen insanları,

aşşağıya doğru

canice dökmeye başladınız.

Tek yönde çift eksen olmanıza rağmen

kalbin birden fazla isim barındırıyor şimdilerde,

ben ise acıyorum bi hayli bu haline.

Kalbinin acizliğine uğrayan kimliğin çok ağır olmalı.

Çünkü kara bulutlar kızıl saçlarına inip,

çadır kurmuşlarcasına terliyorsun.

Dört duvar, bir yatak,

bir kazma ve temellerini attığı,

karnında gün geçtikçe büyüyen

toprak canlı arasında...

Midesizliğinde benden olmayan

o toprak dahi umrumda değil

çünkü aklımdan hiç çıkmadı,

bir zamanlar biz olmaya çalışmamız.

Bunlarda değildi sebebimiz.

Hz. Musa (a.s) dönemindeki kavmin,

firavun ve adamlarından kaçarken,

kızıl denizin ikiye ayrılması gibi,

senle benimde sudan sebeblerdendi ayrılığımız.

Sen yinede gel

çünkü eser kalmadı,

seni yazmadan önce yazılan

satır başlarıyla dolu aşk şiirlerinden.

Ve seni kazanmak için yaptığım şiir düellolarından..

Şimdi ki yazdıklarımı sakın umursama,

gittiğin kavimden hak yolunu bulup,

dön diye döküyorum

bıçak izinden eser olmayan sırtından...