Kan Kokulu Mehmetim

Gözlerim den silinmiyor

Hiç görmediğim o manzara...

Sayfalar satırlar yetmiyor

Kan kokan toprakları anlatmaya

Kan kokulu tarih sayfalarını aralamaya

Çanakkale geçilmiyor!

Öbek, öbek bölük, bölük şehit döktük boğazına

Çanakkale geçilemez!

Binlerce kınalı baş verdik tek karış toprağına...

Bir mezar görür buğulu gözler uzaklarda

Cennetten kopmuş gelmiş bir mezar...

Ne mavi, ne beyaz ebruli tonlarında.

Meçhul asker nura gömülmüş yatar burada...

Bir mezar görürüm uzaklarda...

Bir mezar ki çığlık atar bize hediye ettiği yarınlara...

Dinle sen ki şehit oğlu, sen ki kan kokulu mehmetim...

Göklere gömsem seni,

Nur mezarları kazsam sığmazsın

Sen ki kör esareti boğdun durmazsın!

Selam olsun meçhul asker sana bu günlerden

Minnetle öper bu gençler barut kokan yaralı ellerinden

Biliriz ki güvenlidir bu yurt her yerden

Biliriz ki nöbet tutar ruhun hala bakar

Yurda destan olmuş Çanakkale den...

Kılıç, kılıç kuşandınız silahlarınızı

Bayrak, bayrak serdiniz yere al kanınızı

Öpülesi eller verdi bu vatana sizin canlarınızı

Sanmayın unuttuk geçmiş günleri

Sessiz çığlıklarınız pusu kurmuş bu gün hala düşmana...

Koca Seyit, Kınalı Ali, meçhul asker

Siper etmiş gövdeyi yurdunda dağa taşa

Mahşer yeri alev, alev kor, kor yanıyor

Bir damla su bin yaraya merhem oluyor

Nur bahçesi yüzlerinden

Al bayrağa kanlar akıyor...

Yurt uğruna, toprak uğruna ne güneşler batıyor...

Dalgalansın en güzel yerde hilalle yıldız

Nice başlar gövdeler parça, parça oluyor...

Her karış toprağımdan şüheda fışkırıyor!

Unutmadık mehmetim!

Unutmayız verdiğin emekleri!

Nankörlük etmedik kanınla suladığın gül bahçesi vatana

Edemeyiz kan kokulu toprak, barut kokulu askerim...