Kan Kusardı

Ağustosun tırnak altına gizlenmişti

Hüzün damgalıydı

Avuçları kan kokardı

Ölümün

İnfazın

Ve

Korkunun

Diğer adıydı eylül

Bir kadının yazgısında

Her dilden

İçli ve derin ağlamak vardı

Yırtık gökyüzünden

Kayan yıldızlar

Dökülürdü kınalı saçlarına

Duvarlar yıkılırdı içine

Sessiz ağlardı

Yoksulluk kapısından ayrılmazdı

Hep içindeydi vakitli vakitsiz

Acılar kaynarken kazanında

Bir ülke ağlardı yüreğinde

Kan çiçekleri açardı dağlarında

Yama tutmazdı yamaçları

Güneş çoktan terk etmişti varoşları

Acı kumbarası tıka basa doluydu

Yüreğine taş basarken

Hep ağladı

Ağlatıldı

Eli kolu bağlaydı

Çaresizliğine susar

Gözyaşı dökerdi

Çünkü

O bir anneydi

Boğazına kadar doluydu

Eylülü andıkça kan kusardı