Kan Tarlaları

Bir intikam yeminiydi bu benimki

Köhne hayaller yuvasından akan yaşlarla

Bıkkın bir katilin hüznüydü bu sessizlik

Durmadan esen acı rüzgarlarıyla

Bir demet bekleyişti bu benimki

Umudu olmayan bir bebek gibi

Eşi yoktu ruhumun

Acılar içinde ve masum yürekler gibi

Toz dumandı oysa her şey

Kan tarlalarıydı her yer

Susamış zebanilerin şehriydi burası

Cehennemdi benim gibilerin en son durağı

Sıkılmıştı şair bu sessizlikten

Hep bir bekleyişti ve susuzluk

Ki damarlarında akan acılardan bilirdi

Sevdiğinin emriydi bu mutsuzluk...