Kanadı Sesim

.../

Yalnızlığıma süzülen ışık

Sevdaya açılan kapımsın...

İçimdeki çöle kadife sesiyle su taşıyan yâr

Söylediğin her içli türkünün dudaklarından hasret içtim

Güneşin gözleri kadar sıcaktı yüreği sarışı

Her yeni günün kucağından umut seçtim hayata dair

Düşlerimin avuçlarına sıkıştırdım

Ne özlemim

Ne de günlerin takvime teslimiyeti bitti.!

Hasretin elleri yüreğimi sıkıştırıp durdu

Dilinde inleyen her kılâm da bizi buldum

Çaresizlik dolaştıkça etrafımda üşüdüm

Şimdi yüreğine saklama zamanı "Zeryam"

Dışarısı ayaz mı ayaz, mevsim kış

Üşüdü ellerim

Üşüdü içim.!

Yollarını gözlemekten yoruldu yüreğim

Büyüdü gurbetim

Yokluğuna düğümlendi her sözüm

Çıkmazlarına düşen yollara yorgunum

Gel diyemiyorum sevgili

Kanadı sesim...